ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ Οι στίχοι τα ποιήματα και τα τραγούδια είναι κατοχυρωμένα και ανήκουν μονάχα στο

ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ Οι στίχοι τα ποιήματα και τα τραγούδια είναι κατοχυρωμένα και ανήκουν μονάχα στο
ΕΡΜΟΥΠΟΛΗ ΣΥΡΟΣ

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

ΜΕΤΑΝΙΩΣΑ














Μετάνιωσα που σε' βαλα
ξανά μες τη ζωή μου
γιατί μυαλό δεν έβαλες
το μίνι δεν το έβγαλες
μου' πρηξες τη ψυχή μου


Πόσες φορές στο έχω πει
να είσαι τυπική
να πάψεις πια να προκαλείς
στο κινητό ν' αποκαλείς
πως είσ' αυταρχική


Βάλε μυαλό κορίτσι μου
πλάι μου για να σε' χω
ξέχνα το μίνι τι θα πει
έχασα την υπομονή
αρχίζω να τα παίρνω



ΜΈΣΑ ΣΤΑ ΣΟΚΆΚΙΑ ΤΑ ΣΤΕΝΆ
















Μέσα τα σοκάκια τα στενά
με' χει αρνηθεί μια μορφονιά
κοντά στην Βαγγελίστρα
μα την κρατώ στη λίστα


Πρώτη φορά μου έριξε
έριξε και δεν έτριξε
τύπισσα μένα πόρτα
και μ' άφησε στη μπόρα
Έστριψε τόσο χαλαρά
απλά σαν τα αερικά
όπως την γκρίζα κάπνα
μα μ' άφησε τη καύτρα


Μέσα στα σοκάκια τα στενά
θα την στριμώξω μία βραδιά
δεν θα την ξανακάνει
σε μένα το αλάνι


ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΣ















Όταν το βλέμμα σου μ' αγγίζει
χαρά καρδιά μου πλημμυρίζει
μα όταν χορεύεις τσιφτετέλι
σε ανατολίτικο ρυθμό
μόνο η κορμάρα σου με μέλη


Μη σταματάς κουκλάρα μου
δως τα απόψε όλα
και τα ευρώπουλα ας σκορπώ
κάθε λεπτό και ώρα
μη σταματάς κουκλάρα μου
και μη φοβάσαι μπόρα


Όλα μου τα' χεις αναρτήσει
και η καρδιά έχει μεθύσει
μα όταν χορεύεις τσιφτετέλι
σε αυτό τον ξέφρενο ρυθμό
μόνο η κορμάρα σου με μέλη


ΜΗΝ ΤΟ ΠΟΝΑΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ












Μην το πονάτε το παιδί
του φθάνουνε οι πληγές
που τ' άνοιξε μία μικρή
πολύ βαθιές με στη ψυχή
και ψάχνει για θαλπωρή
Μην το κοιτάτε εχθρικά
δεν έχει που να πάει
μέσα τ' ανάβει πυρκαγιά
απ' τη δική της απονιά
και πικρό σπαρταράει
μη το πονάτε το παιδί
βοήθεια μας ζητάει


Το χτύπησε αλύπητα
αυτή που αγαπάει
του λύγισε κάθε καλό
γιατί είχε κακό σκοπό
τώρα αυτή γελάει


Μην το κερνάτε το παιδί
με πίκρες και φαρμάκι
του φθάνουνε οι στεναγμοί
που του' φερε μία μικρή
λιώνει από το σαράκι
Μην του μιλάτε γι' αγάπη
ίσως τα έχει χάσει
και συζητά μόνος κάτι
μες της ψυχής το σκοτάδι
όπου και αν περάσει
μη το πονάτε το παιδί

ψάχνει να απαγκιάσει

ΜΕΣ ΤΟ ΣΟΚΑΚΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
















Μες το σοκάκι της ζωής
με πρόδωσες και μένα
για το χατίρι μιας μικρής
κι όμως φερόσουν τέλεια
μα καμουφλαρισμένα


Και σ' αγαπούσα η τρελή
έδινα τη πνοή μου
γιατί αχ γιατί σε πίστεψα
και σ' αγαπούσα η τρελή
με όλη τη ψυχή μου
μα τη ζωή μου αχρήστευσα


Μες το σοκάκι της ζωής
με είχες παγιδέψει
για το χατίρι μιας μικρής
και όμως δεν σου φαινόταν
πως θα με καταστρέψεις




ΠΩ ΠΩ ΚΟΡΜΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ













Όλα τα πλούτη δω στη γη
τα έχω βρει σε σένα
φύγανε πόνοι στεναγμοί
έφυγαν πια από μένα


Πω πω κορμί που αγαπώ
ειν' σκέτο κεχριμπάρι
με έχει κάνει σαν τρελό
τι σκέρτσο και τι χάρη
πω πω κορμί που αγαπώ


Όλα σε κάθε μου στιγμή
είναι μια ιστορία
με την δική σου τη στοργή
άλλαξα πια πορεία